İç Sesinden NotlarNot 06 / 08

Kendini Sevmek Gerçekten Nasıl Başlar?

Belki de kendini sevmek sandığın kadar büyük bir adımla başlamaz.

Belki de bir sabah aynaya bakıp kendine hayran olmak değildir.

Ya da her zaman güçlü, mutlu ve kusursuz hissetmek hiç değildir.

Çoğu zaman kendini sevmek, kendinden vazgeçmemeye karar verdiğin ilk anda başlar.

Çünkü bize yıllarca kendimizi sevmek; başarılı olduğumuzda, takdir edildiğimizde ya da başkalarının onayını aldığımızda mümkünmüş gibi öğretildi.

Oysa sevgi, hak edilen bir ödül değil…

İnsanın kendine sunduğu en derin anlayıştır.

Belki de uzun zamandır kendini değiştirmeye çalışıyorsun.

Daha sabırlı…

Daha başarılı…

Daha güçlü…

Daha yeterli olmaya…

Peki ya hayatın boyunca hiç şu soruyu sordun mu?

“Kendimi değiştirmeye çalışırken, kendimi dinlemeyi ne zaman bıraktım?”

İnsan bazen kendini sevemediğini zanneder.

Oysa çoğu zaman kendini duymayı unutmuştur.

Yorgun olduğunda dinlenmek yerine kendini suçlar.

Üzüldüğünde hissetmek yerine güçlü görünmeye çalışır.

Hata yaptığında öğrenmek yerine kendini cezalandırır.

Ve zamanla içindeki en sert ses, kendi sesi olur.

Belki de kendini sevmek;

Kendine sürekli “iyi olmak zorundasın” demekten vazgeçmektir.

Kendine kusurlarınla birlikte yer açabilmektir.

Her düştüğünde kendini yargılamak yerine elinden tutabilmektir.

Çünkü kendini sevmek…

Kendini mükemmel bulmak değildir.

Kendine, eksik hissettiğin anlarda bile şefkatle yaklaşabilmektir.

Ve bazen bütün dönüşüm…

İçindeki o sert sesi ilk kez yumuşak bir sesin takip etmesiyle başlar.

Belki bugün kendine verebileceğin en güzel hediye…

Kendini değiştirmeye çalışmadan önce, kendini gerçekten dinlemeye karar vermektir.

Çünkü insan, kendini olduğu gibi kabul etmeye başladığında…

İçindeki sevgi zaten yavaş yavaş yolunu bulur.

🌿

Belki de iç sesin, bir sonraki notta sana fısıldamak istediği cümleyi bekliyordur…